Het leven als twee handen water

Op de website van Puur Shiatsu (puurshiatsu.nl) staat een beetje verstopt de visie van waaruit ik werk. Daardoor is die misschien wat onderbelicht en dat vind ik zonde. Ik maak graag van de gelegenheid gebruik om hier met je delen wat mij beweegt als shiatsu therapeut.

Ik las ‘Ki in het dagelijkse leven’ van Koichi Tohei en werd geraakt door het volgende:

“Ons leven is te vergelijken met een hoeveelheid water dat we uit de oceaan nemen en in onze handen houden. We noemen dit “ik”. Het is hetzelfde als dat we het water “ons” water noemen, alleen omdat we het in onze handen houden. Vanuit het standpunt van het water gezien, is het een deel van de grote zee. Want als we onze handen openen, komt het water weer terug in de zee. Wanneer we weigeren om het water haar eigen weg te laten gaan, zal het muf worden. Ons leven is een deel van de universele KI, omhuld door het vlees van ons lichaam. Ofschoon we daar “ik” tegen zeggen, is het vanuit het standpunt van de geest eigenlijk de Ki van het universum. Hoewel deze Ki omsloten is door het vlees van ons lichaam, is het in voortdurende verbinding met het universum en vormt het er een actief deel van. Wanneer de verbinding van onze eigen Ki en de Ki van het universum niet verzwakt is, zijn we gezond en levendig.”

Koichi Tohei was leerling van Morihei Ueshiba grondlegger van Aikido (https://nl.wikipedia.org/wiki/Aikido). In het citaat schetst Tohei Sensei een sterk beeld van

(1) hoe je kan kijken naar onze essentie (we zijn allemaal twee handen uit de oceaan),

(2) de verwarring die ontstaat door projectie van de denkgeest (‘ik’ zeggen tegen het water in de kom van je handen) en

(3) hoe we gezond en levendig kunnen blijven (onze ki en die van het universum verbinden)

Vooral dat laatste, onze ki en die van het universum met elkaar verbinden, is wat shiatsu te bieden heeft en wat ik dagelijks in mijn praktijk aanbied. Klachten ontstaan als wij weigeren ‘het water haar eigen weg te laten gaan’. Vandaar dat dit citaat mij zo na aan het hart ligt.

Een steuntje in de rug

Ik was al een poosje heel nieuwsgierig naar een nascholing ‘meridian taping’ die in mijn agenda stond. Zou het een zinnige toevoeging zijn aan shiatsu, waarmee ik mensen meer in balans zou kunnen helpen?

Wat is taping?

Taping wordt gebruikt om pijn, ongemak en belemmeringen te behandelen bij letsel aan het bewegingsapparaat. Daarvoor wordt zogenaamd kinesio tape gebruikt. Een rekbaar tape dat de anatomische structuur van het lichaam ondersteund. De tape kan een dag of vijf blijven zitten. Douchen, sporten en slapen is geen probleem, zo elastisch is het tape.

Waarom meridian taping?

Dr. Kenzo Kase (https://kinesiotaping.com/about/our-president-and-founder/) was de grondlegger van het idee van tapen in de 70’s. Hij was gefrustreerd dat hij met behulp van chiropraxie en acupunctuur cliënten kon helpen maar dat het resultaat van de behandeling verdween zodra cliënten thuis weer hun oude gewoonten op pakte. Meridian taping is een mogelijkheid om het evenwicht in het lichaam te ondersteunen en zo een langduriger effect van een shiatsu behandeling te bereiken.


Hoe voelt dat?

Ik heb heel wat meters tape geplakt, en er zijn heel wat meters op mij geplakt bij de nascholing. Als basis leerden we een taping van meridianen op de rug. Het was wonderlijk om te ervaren hoe goed voelbaar het effect was van de aangebrachte tape. De combinatie van de verschillende banen tape was verrassend krachtig: diepe rustige aanwezigheid in het nu. Alsof er continu iemand een steuntje in je rug gaf waardoor ik makkelijker kon ontspannen.

Meridian taping ondersteunt shiatsu door het effect te verlengen

Meridian taping helpt om van een oud naar een nieuw evenwicht te komen. Langdurig ingesleten patronen in houding en beweging lossen sneller op m.b.v. taping. Als cliënten na een shiatsu behandeling een extra steuntje krijgen in de vorm van taping dan heeft de behandeling een langduriger effect.

Shiatsu is een krachtige manier op zich zelf om weer lekker in je vel te komen zitten. Taping is lang niet altijd nodig. Maar in sommige gevallen vind ik het fijn om meridian taping te kunnen aanbieden om een nieuw evenwicht langere tijd van steun te voorzien.

Henk light

Ik ben dit jaar 10 kilo afgevallen. Was dat nodig? Nee en ja
Nee, mijn BMI was 23.4, ruimschoots binnen de norm
Ja, gemeten naar wat ik in de spiegel zag wel

Dit is het verhaal van hoe ik probeerde de afgelopen maanden mijn eigen evenwicht te beïnvloeden door gewicht kwijt te raken. Veel mensen hebben behoefte aan veerkracht en autonomie als het om gezondheid gaat, ik in ieder geval wel. Zo heb ik het geprobeerd.

Uitgangssituatie

Om mijn werk als shiatsu practitioner te kunnen doen moet ik goed in mijn vel zitten. Mijn eten is één van de manieren om dat te doen, dus heb ik gekeken of ik daar stappen in kon maken. Ik had geen plannen om 10 kilo lichter te worden. Ik zou wel kijken wat goed voelde.

Ik ben begonnen met een maand geen alcohol. Niet om af te vallen maar omdat ik het zat was (pun intended) Het hielp trouwens wel om mijn calorieën inname te beperken! Na die maand ben ik overgeschakeld op alleen nog in het weekend alcohol

Om meer grip te hebben op de hoeveelheden die ik klaar maak ben ik porties muesli, pasta en rijst gaan afmeten met de hand https://www.ad.nl/koken-en-eten/je-vuist-vertelt-je-hoeveel-je-mag-eten~ad69e9ac/?referrer=https://myprivacy.persgroep.net/

Resultaat

Ik at nog wel eens chocola ‘s avonds bij de thee, en net zoals met andere tussendoortjes, ben ik gestopt met dat goed te praten voor mijzelf. Dat was moeilijk voor mij en vereiste behoorlijk wat discipline.
Ik ben het gevoel van trek dat ik kreeg gaan omarmen. Alsof ik door trek te hebben al lichter was dan in werkelijkheid. Elke week woog ik mij één keer, en langzaam maar zeker begon ik gewicht te verliezen. Het ging met een mooi tempo van een kilo per week.

Ja, het was soms worstelen met bitterballen (favoriet) en chips. Maar jongens wat hou ik van mijn ‘nieuwe’ evenwicht! Ik ga letterlijk en figuurlijk lichter door het leven. Ik ben extra blij dat het gelukt is nu ik vanochtend dit artikel op internet las. https://eenvandaag.avrotros.nl/item/overgewicht-belangrijke-oorzaak-van-kanker-maar-veel-te-weinig-mensen-weten-dat/

Wanneer zit jij lekker in je vel? 

Fijn weekend, Henk

Een salto op Ameland

Ik vertelde je afgelopen donderdag dat ik het weekend samen met Jiska ging stoelmasseren op MadNes. MadNes is hét jaarlijkse strandfestival op Ameland voor surfers, skaters en muziekliefhebbers.

Het waren weer 3 super toffe dagen!

We arriveerde vrijdag, en konden direct aan de slag want er meldde zich die middag 5 (vijf!) mensen met nekklachten. Dat was ook een verrassing voor ons. Door een beetje doorvragen kwamen we er achter dat er even verderop een opblaasbaar apenkooispel stond. Alle ‘slachtoffers’ hadden geprobeerd een salto te maken waarbij ze geland waren op hun nek (Au!)

Bezorgd werd ons gevraagd hoe hier mee om te gaan. Nu laten masseren?, even tot rust laten komen en dan masseren? of nog een andere oplossing? Elke nek klacht heeft een individuele dynamiek. Dat wil zeggen: de symptomen kunnen op elkaar lijken maar de aanpak is (zoals altijd) verschillend per persoon. 

Wat ze alle 5 gemeen hadden was stijfheid en minder mogelijkheid om de nek te draaien. Daarnaast hadden sommigen pijn in nek of hoofd en één van beide schouderbladen.

Een stoelmassage van 20 minuten, zoals wij die vaak geven, biedt in de meeste gevallen precies voldoende tijd om gericht aan dit soort klachten te werken. Ik ben dan blij met mijn Iokai Shiatsu opleiding omdat mij dat de middelen geeft om doelgericht te behandelen. We hebben met mildheid nekken, schouders en schedelranden gemasseerd en vooral behandeld met Shiatsu. Met zachte aanhoudende gerichte druk lossen klachten keer op keer op.

De volgende dag kwamen de vijf allemaal even langs in de tent waar wij stonden om voor te doen hoe goed het met hun nek ging, te vertellen hoe goed ze geslapen hadden en ons een duim omhoog te geven.

Je begrijpt: dan springen wij een gat in de lucht! Zonder salto overigens.

Fijne dag, Henk

Melk, wie is er niet groot mee geworden?

The Milk System, een docu over onbalans, 
vanaf vandaag op Netflix (IMDb 7,3)

Hele generaties zijn opgegroeid met de witte motor. ‘Melk’ en ‘gezond’ zijn voor velen synoniem. Zelf ben ik uit de drie glazen per dag generatie (Joris drie-pinter)

Mijn vader was leraar lichamelijke opvoeding (zeg geen ‘gymleraar’ want dan krijg je het aan de stok met hem) Als hij na een dag hard werken thuis kwam liep hij naar de koelkast en zette een liter volle melk aan zijn lippen.

Mijn vader kreeg in de tijd dat hij mateloos volle melk dronk last van onverklaarbare hartklachten, terwijl hij een super fitte leraar lichamelijke oefening was. Of er een relatie was met zijn melk inname was is onduidelijk gebleven, het verhaal heeft wel indruk op mij gemaakt.

Vanaf vandaag kun je op Netflix ‘The Milk System’ kijken. Een film/docu/pamflet over de vraag hoe gezond melk is. De docu laat boeren, zuivelfabrikanten, politici en wetenschappers aan het woord. Hoe zit het melksysteem in elkaar? Kan melk de gezondheidsclaims waar maken?

Mateloos of eenzijdig gebruik van melk, of om het even welk ander voedingsmiddel, draagt niet bij aan balans. Evenwicht is ook iets zeer persoonlijks. 
Als bepaalde producten veel voorkomen in je voedingspatroon zegt dat iets over jouw balans. Heb je aandacht hebt voor je persoonlijke behoeften dan kan dat helpen om de balans in je lijf te leren (her)kennen. Dat is een eerste stap naar meer evenwicht.

Mijn vader heeft al snel zijn extreme melk inname gestopt. Toevallig verdwenen zijn hartklachten ook.

Fijne dag,

Henk